Hoewel dit instrument meer dan 200 jaar geleden is ontstaan, zijn er tegenwoordig grote verschillen tussen de modellen en merken van zogenaamde klassieke gitaren, zowel wat betreft de gebruikte houtsoorten als de meer of minder traditionele vormen. Wat uw wensen en doelen ook zijn, hier zijn onze aanbevolen modellen van de beste klassieke gitaren van dit moment.
Echte 'best-seller' van Yamaha, een fabrikant met lange ervaring in klassieke gitaren, zou je deze C40 kunnen omschrijven als een Zwitsers zakmes. Met zijn sparrenhouten body, achter- en zijkanten van meranti, een houtsoort die lijkt op mahonie, levert deze gitaar een zeer evenwichtige, iets matte klank die zowel geschikt is voor klassieke muziek als voor Latijnse muziek of het begeleiden van zang. Het volume is wat aan de lichte kant, maar daardoor ideaal om de buren niet te storen. De hals van nato ligt zeer prettig in de hand. De palissander toets voelt heel zacht aan. De mechanieken zijn verchroomd. De afwerking is perfect, helemaal in de pure traditie van klassieke modellen. Tot slot won deze gitaar in 2011 in Londen de titel van 'Beste snaarinstrument' bij de Music Industry Awards, dat zegt genoeg!
Pluspunten
- De prijs-kwaliteitverhouding
- Een neutrale klank, dus zeer veelzijdig
- De palissander toets
Minpunten
- Een lichte projectietekort
Pluspunten
- Modernere uitstraling
- Grafieten zadel
- Palissander toets
Minpunten
- Een iets gedempte klank die wat glans mist
Opgericht in de jaren 60, heeft het merk Alhambra veel ervaring in het maken en ontwerpen van klassieke gitaren, en het model 1C bewijst dat. Gemaakt in Spanje, bestaat hij uit een cederhouten top, zijkanten, achterkant en hals van mahonie en een Indiase palissander toets. Dit is een keuze van houtsoorten van hoge kwaliteit. De klank is zeer evenwichtig: de bassen klinken vol en helder, de hoge tonen zijn aanwezig zonder scherp te zijn. De grip is natuurlijk, de palissander toets zorgt voor echt comfort onder de vingers. De afwerking van deze gitaar is gewoonweg voorbeeldig. In de pure traditie van klassieke modellen vinden we in dit instrument alles wat je zoekt om dit repertoire te spelen. De 1C is echter minder geschikt voor andere muziekstijlen (pop, Latijnse muziek…).
Pluspunten
- De klank
- De palissander toets
- De afwerking
Minpunten
- Echt gericht op klassieke muziek
Al bij de eerste blik begrijp je dat deze Ibanez GA35CTE-DVS duidelijk niet voor liefhebbers van Bach, Sor of Brouwer is: zijn cutaway geeft aan dat dit een gitaar is voor moderne muziek, vooral die met solo's! De sparrenhouten top gecombineerd met een achterkant en zijkanten van mahonie levert een mooie, ronde klank met heldere hoge tonen zonder scherp te zijn. Opvallend is dat de diepte van deze body minder is dan bij standaard klassieke modellen, wat zorgt voor meer speelcomfort, hoewel het het algemene volume iets vermindert. De hals is ook van mahonie met een toets van Nieuw-Zeelands dennenhout en ligt ook zeer comfortabel. Dit model kan worden aangesloten dankzij de Ibanez AEQ210T voorversterker (met ingebouwde stemmer, handig), waarvan de bas- en trebleknoppen een goede controle over de frequenties bieden om de gewenste klank te krijgen. Nog een handig punt: naast de jack-uitgang is er een XLR-uitgang, bijvoorbeeld voor een concert met een mengtafel die wat verder van het podium staat.
Pluspunten
- De cutaway
- De voorversterker
- De minder diepe body
Minpunten
- Een iets zwakkere geluidsprojectie
Voor een zeer betaalbaar budget biedt Eagletone met deze Andorinha een model dat zeer prettig speelt, vooral dankzij zijn mahoniehouten hals en ebbenhouten toetsen die ook zorgen voor een goede snaarhouding. Het speelcomfort is gemakkelijk en direct. De massieve cederhouten top gecombineerd met een achterkant van sapelli levert een ronde en fluweelzachte klank, hoewel het wat diepte mist in de bas. De Open Pores afwerking, die de dikte van de laklaag beperkt, behoudt deze klankkleur. De mechanieken zijn hier van nikkel. Esthetisch gezien maken de nerfpatronen en de natuurlijke karamelkleur het een instrument van grote elegantie in eenvoud. Gemaakt in Portugal, is de Andorinha een studiegitaar met werkelijk perfecte afwerking.
Pluspunten
- De zachte klank
- De massief cederhouten klankkast
- De karamelkleur
Minpunten
- Het lichte gebrek aan bas
Hoe kies je de juiste klassieke gitaar?
Het muzikale doel

Om je zoektocht goed te richten, is het essentieel om te weten wat je muzikale doel is: is het spelen van klassiek repertoire het enige doel, of wil je ook een instrument dat net zo goed klinkt bij Latijnse muziek of zelfs pop? Deze overwegingen helpen bepalen of het kopen van een klassieke gitaar in de pure traditie de juiste keuze is, of dat het beter is om te kijken naar minder strikte, modernere instrumenten, eventueel met een cutaway en een voorversterker. De keuze is aan jou…
De keuze van het hout

De houtsoorten die gekozen worden voor de bouw van een klassieke gitaar hebben grote invloed op het geluid dat eruit komt. Het is eerst nodig om massief hout te onderscheiden van gelamineerd hout. Gelamineerd hout, gemaakt door het verlijmen van dunne houtlagen, resoneert minder en geeft een veel minder complexe en harmonieuze klank dan massief hout. Er zijn verschillende houtsoorten die in instrumenten worden gebruikt, sommige komen vaker voor dan andere. Ceder geeft een warme en complexe harmonieuze klank. Sparrenhout geeft meestal een krachtige en heldere klank met kristalheldere tonen, middenfrequenties en diepe bassen. Let op: we hebben het hier over het hout van de klankkast; het hout dat voor de achterkant en zijkanten wordt gebruikt is veel minder belangrijk voor de klank van een klassieke gitaar.
De snaarspanning

Hoewel dit niet direct van invloed is op de keuze van de klassieke gitaar die je koopt, omdat het gemakkelijk is om van snaarset en dus snaarspanning te wisselen, is het belangrijk om stil te staan bij dit element dat het geluid net zo beïnvloedt als het hout van je instrument. We hebben dus de keuze uit drie hoofdspanningen: lage spanning, gemiddelde spanning en hoge spanning. Over het algemeen zijn snaren met lage spanning geschikt voor beginners zodat ze kunnen wennen aan de druk van de vingers. De gemiddelde spanning wordt aanbevolen voor meer veelzijdigheid in stijl, terwijl de hoge spanning, die moeilijker te bespelen is, bedoeld is voor klassieke muzikanten die op zoek zijn naar een diepe klank met veel resonantie.

