Met zijn complexe ontwerp biedt de ride-cymbaal een grote rijkdom aan klanken. Specifieke legeringen ontwikkeld door de fabrikanten, gewicht, diameter, kromming van de schouder, grootte van de bel, ruwe of gepolijste afwerking, intensiteit en dichtheid van het hameren... zoveel criteria die door de eeuwen heen zijn geëvolueerd en verfijnd, om te komen tot een van de instrumenten die nog steeds worden gebruikt.
Het is dus niet verwonderlijk dat het kiezen van een nieuwe ride lastig kan lijken. Deze gids helpt je om degene te vinden die perfect bij je spel past!
Deze I-Family serie, die de ZBT-serie vervangt, ontwikkelt een breed scala aan machinaal vervaardigde cymbalen, die daardoor bijzonder betaalbaar zijn, terwijl ze profiteren van de legendarische knowhow van de fabrikant op het gebied van stempel- en legeringsbehandeling. Gemaakt van B8, biedt de serie modellen met een moderne en vrij heldere klank, met weinig donkere harmonischen, en deze 20" ride is een uitstekend voorbeeld van de harmonische filosofie van de 'Familie'. Hij levert een fijne en verfijnde ride dankzij de Middelzware constructie die hier sterk werkt op het algemene volume van de hele schouder, van rand tot bel, die perfect in het geheel van het geluid past. Zo stijgt het volume nauwelijks, zelfs als je hard op de ping slaat. Je kunt dus ruim spelen zonder alles te overheersen, wat ideaal is als je met weinig volume moet spelen, tijdens repetities of in een kleine club. Daarentegen is het dynamische bereik niet erg groot, de cymbaal klinkt altijd met een weliswaar precieze, maar bescheiden stem. In hetzelfde register biedt zijn lichte gewicht een zachte crash die, net als de ping, perfect onder controle is. Je profiteert zo van een voldoende gedefinieerde aanslag voor stevige accenten, en tegelijkertijd van een sustain die niet te lang doorloopt... Een prettig evenwicht dat de cymbaal een goede veelzijdigheid geeft.
Pluspunten
- Het volume onder controle
- De zachte crash die niet te overheersend is
- De prijs
Minpunten
- Het gebrek aan dynamische reserve in de schouder
Deze PST3 is de goedkoopste cymbaal uit onze Top 5 en biedt zijn 20" voor slechts een zestigtal euro! Een prestatie van de Zwitserse fabrikant dankzij nieuwe technologieën ontwikkeld in zijn Duitse fabrieken! Het zijn deze volledig geautomatiseerde productiemethoden die de serie zijn naam geven, want PST staat voor « Paiste Sound Technology ». Dankzij deze methoden wordt het hier gebruikte messing, een toch wel goedkope legering, versterkt om betere akoestische eigenschappen te bieden. Je krijgt dus een zeer degelijke plaat met mooie midden-hoge frequenties die warmte toevoegen aan de relatief agressieve ping. De kracht is homogeen, zonder ooit uit de hand te lopen, wat handig is om niet te veel ruimte in de mix in te nemen, zelfs als je beginner bent en de dynamiek nog niet goed beheerst. Deze solide prestatie wordt bekroond door een droge bel, in balans, die goed in de ride past en sprankelende accenten toevoegt, waardoor hij ideaal is voor soepele en melodische polyrhythmiek.
Pluspunten
- De onovertroffen prijs-kwaliteitverhouding
- De warmte van de ping, vol mooie lage middentonen
- De leuke look, met brede groeven
Minpunten
- Het gebrek aan dynamisch bereik
Met zijn Planet Z serie geeft Zildjian het messing een heldere en voldoende volle stem om punch en melodie te geven aan de grooves van beginnende drummers. Toegankelijk vanaf het eerste drumstel tot aan veeleisendere situaties, zoekt de serie het evenwicht tussen aanwezigheid en beheersing, en is geschikt voor zowel repetities als backline of een tweede drumstel. Deze 20" ride, heavy dik en gehammerd, vat het Planet Z-geluid goed samen: helderheid, duidelijkheid, snelle aanslag en beheersbare wash. De ping is hier dus erg fijn, uiteraard vrij scherp, en steekt gemakkelijk boven de gitaren uit in poprock, punk of metal. De bel, goed bruikbaar, is perfect om accenten te markeren en een goede 4/4 op de kwartnoot aan je gitarist op te leggen... Een flinke dosis energie zonder onnodig geweld!
Pluspunten
- De prijs-kwaliteitverhouding
- De klok uitgesneden voor accenten
- De beheersing van de wash
Minpunten
- Een spel om te controleren in gedempte contexten
Hier is de duurste en meest imposante schaal uit onze Top 5, met zijn extra duim en zijn grote K getatoeëerd op de schouder, het handelsmerk van een van de meest prestigieuze bekkenseries op de Groove-planeet. Met de belangrijkste kenmerken van de Sweet Ride A, een van de best verkochte modellen tot nu toe, kiest de K-versie voor een iets donkerdere en complexere toon, bedoeld om de veelzijdigheid te vergroten, en die hem vooral beter geschikt maakt voor jazzmuziek, maar nog steeds agressief genoeg om zich aan te passen aan meer elektrische muziek. Zildjian probeert hier dus zijn verschillende recepten te mengen om de droomride te bieden aan alle gigdrummers die overal moeten presteren. Je vindt hier de warmte van B20 en handhameren, wat deze schaal een romige maar geslepen ping geeft, die zich zeer geleidelijk ontwikkelt tot een weelderige crash, betoverend en zeer soepel. Je voelt hier de lichte constructiewijze die de aanval in totale instantaneïteit lanceert zonder dat je hard op de stok hoeft te slaan. Het geheel wordt bekroond door een zeer expressieve klok, ideaal voor elastische maar consistente claves, en een zeer verfijnde look, met een zachte koperkleur en hobbelig door het ambachtelijke hameren... Groot vakmanschap!
Pluspunten
- De grote veelzijdigheid
- Het kleine donkere tintje
- De look
Minpunten
- De prijs…
Kleine gaatjes, kleine gaatjes, altijd kleine gaatjes! De laatste tijd lijkt het erop dat alle grote bekkenmakers dit beroemde refrein van de grote Serge in koor herhalen! Inderdaad, tegenwoordig is het de mode om harmonische controle te hebben, en minder luide bekkens zijn aan de orde van de dag, waarschijnlijk op verzoek van de veiligheidsdienst, die het waarschijnlijk zat is om gehoorapparaten te financieren... Hoe dan ook, de FRX-serie bewijst dat je klanken van grote klasse kunt bieden terwijl je de agressiviteit van de aanval en de sustain vermindert. Met uitsluitend modellen die met een boor zijn behandeld, maar toch gemaakt volgens de grote traditie van AAX en HHX, biedt het drastisch gedempte bekkens op het gebied van lage frequenties, die de precisie en het geslepen karakter van het geluid kunnen verblinden. Natuurlijk profiteert een ride enorm van zo'n technologie, vooral als je de controle over de ping in luchtige mixen wilt behouden. En dat is het geval bij deze 20", die dankzij de B20- legering zijn rijke en complexe harmonischen en zijn schouder met donkere en aardse resonanties kan behouden. Bovendien maakt de aanwezigheid van gaatjes rond de klok deze minder agressief en zeer homogeen met de schouder, voor soepelere overgangen en accenten die beter in het algemene geluid zijn geïntegreerd... Een uitstekende vondst!
Pluspunten
- De controle over het volume
- Het geslepen karakter van de ride
- De soepelheid van de crash
Minpunten
- De beperktere toepassingsgebieden van een gedempt bekken
Hoe kies je de juiste ridebekken
Veelzijdigheid of karakter?

Hier rijst de eerste praktische vraag: heb je een allround bekken nodig dat zich moet aanpassen aan verschillende muziekstijlen? In dat geval is het nuttig om een bekken te kiezen met voldoende volume, zodat het zich kan doen gelden in verschillende mix-stijlen, van luchtig tot dicht. Je moet echter letten op het volume van de resonanties en de dynamische respons daarvan op de klok. Als de kleinste tik met de stok een intense trilling van meerdere minuten veroorzaakt, zal de ride het moeilijk hebben om in alle situaties geaccepteerd te worden. Dus als je voor veelzijdigheid kiest, geef dan de voorkeur aan een bekken met een kleinere diameter, waarbij de 20" de veiligste keuze is, hoewel er ook enkele 21" zijn. Grotere bekkens ontwikkelen minder veelzijdige klankkenmerken en zijn meer bedoeld voor muzikanten die al weten wat hun voorkeursstijl is en wat ze nodig hebben binnen hun band. Ze bevatten ook meer lage frequenties en zijn moeilijker te integreren in een rijke muzikale textuur.
Het gewicht en het metaal

Het gewicht van een ride is een essentieel onderdeel van zijn respons. Hoe zwaarder het blad, hoe meer weerstand de klok zal ondervinden en hoe meer hij zal moeten bewegen om goede dynamische variaties te krijgen. Een zekere controle over het aanslaan, wat niet altijd makkelijk is voor een beginner, is dus essentieel om de cymbaal te laten zingen. Daarentegen zijn de precisie van het fraseren en de respons op de terugslag beter, wat meer virtuositeit mogelijk maakt bij polyrhythmiek en accenten. Bovendien is een lichte cymbaal makkelijker te gebruiken als crash, en veel modellen zijn dan ook gelabeld als crash/ride om de eenvoud van dubbel gebruik aan te geven. Dus als je liever met een compact set speelt, geef je de voorkeur aan een ride die niet te zwaar is, zodat je zonder tweede crash kunt spelen zonder te veel in te leveren op de rijkdom van je klankpalet.
Laten we ook opmerken dat het legering dat gebruikt wordt voor het maken van de ride een even belangrijke rol speelt als het gewicht. Zo heeft de B20, met 20 % tin in koper, en exclusief gebruikt in de grote traditie van Turkse cymbalenmakers, een warmere en meer complexe toon dan de B12 of B8, die meer agressief zijn, maar misschien beter passen bij jouw stijl, vooral als je elektrische muziek speelt.
De bouwkundige kenmerken

Zoals we al zeiden, zijn de bouwkundige kenmerken talrijk en hebben ze veel invloed op de klank van een ride. De vorm speelt allereerst een belangrijke rol in de hoofdtoon van de cymbaal: hoe meer een cymbaal een gebogen schouder heeft, hoe meer hoge frequenties hij zal produceren. Dit verschil is duidelijk te horen bij de Zildjian Constantinople rides, die in twee versies komen: klassiek en vintage. De tweede is duidelijk platter en levert een veel donkerdere klank met lage harmonischen die al bij de aanslag aanwezig zijn, terwijl de eerste fonkelender en ook lichter is.
De vorm en de grootte van de bel zijn ook belangrijk om mee te nemen bij je keuze. Als je claves wilt spelen op de bel, kun je het beste voor een grotere kiezen. Dat is praktisch, want een bolle cymbaal is makkelijker te raken met de schouder van de stok om een accent te geven. Daarnaast is het geluid krachtiger, zowel qua attack als sustain. Daar staat tegenover dat de bel minder opgaat in de harmonie van de schouder. Wil je juist meer geleidelijkheid met het midden van de ride, dan kun je beter een bescheidener bel nemen. Er zijn zelfs rides zonder bel, de zogenaamde Flat Ride, die een superconstante ping geven met een geleidelijk compacter wordende attack over het hele speelvlak.
Tot slot zorgt de afwerking van de cymbaal ook voor subtiele verschillen in de respons. Een onafgewerkte cymbaal, waarbij het brons geoxideerd, mat en donker blijft, klinkt donkerder en droger, net als de kleur. Een glanzend oppervlak, gepolijst met de schijven van de polijstmachine, klinkt helderder en puntiger. Er zijn zelfs modellen die beide afwerkingen combineren op verschillende delen van het blad, zodat het harmonisch bereik van de ride groter wordt… Een mooie middenweg!

