Billaudot Samson Francois - Concerto Pour Piano & Orchestre - Piano Solo
Estimated Shipping Widget will be displayed here!
Het essentiële om te weten over deze partituur
Het essentiële om te weten over deze partituur
- Een zeldzaam en langverwacht werk: een pianoconcerto dat sinds de creatie niet meer in concertzalen is uitgevoerd, waarvan de huidige editie het erfgoedkarakter benadrukt.
- Een buitengewone schrijfwijze: twee aaneengeschakelde delen, gedacht als een continue stroom, ver verwijderd van het "klassieke" concerto en dichter bij een vorm van gecontroleerde improvisatie.
- Een zeer persoonlijke klanktaal: een bewuste invloed van jazz, een voortdurend dialoog tussen piano en orkest, met een bijzonder uitgewerkte orkestrale kleurenpalet.
- Vrijheid voor de uitvoerder: een partituur die de muziek laat ademen, uitnodigend tot een brede expressie en een grote fijnheid van timbre.
Fabrikantinformatie
Fabrikantinformatie
Billaudot
https://www.billaudot.com
------------------------
Veiligheidsverantwoordelijke:
Billaudot
E-mail:
Adres:
Samenvatting van deze partituur
Gecreëerd op 24 juli 1951 tijdens het Festival van Aix-en-Provence met het Orchestre de la Société des Concerts du Conservatoire onder leiding van Ernest Bour, wordt dit pianoconcerto gepresenteerd als een belangrijk werk van Samson François. Het werd hetzelfde jaar opnieuw uitgevoerd in Parijs, met hetzelfde orkest, ditmaal onder leiding van Georges Tzipine, aan wie de pianist-componist een van zijn meest memorabele artistieke herinneringen toeschrijft.
Ontworpen in twee aaneengeschakelde delen, bevestigt dit concerto een eigenzinnige esthetiek: in plaats van een traditioneel formeel plan ontvouwt de muziek zich als een continue traject, waarbij piano en orkest samen lijken te "improviseren" binnen een beheerde spanning. De invloed van jazz, bewust aanwezig in de schrijfstijl, doordringt het ritme, de impuls, de ademhaling en de instinctieve discursieve lijn, zonder ooit afstand te doen van een vereiste van opbouw.
De pianopartij, nauw verweven met de orkestrale kleuren, drijft het instrument tot het uiterste: klankdichtheid, contrasten, virtuositeit, maar ook zoektocht naar klanken en combinaties. De piano wordt hier een ware uitlaatklep, een ruimte voor muzikale vertrouwelijkheid waarin de componist als het ware met zichzelf in dialoog treedt, gemoedstoestanden en wisselende sferen tentoonstellend. Deze introspectieve dimensie gaat gepaard met grote vrijheid voor de uitvoerder, die wordt uitgenodigd het fraseerwerk, de projectie en de dramaturgie van de dialoog met het orkest vorm te geven.
Aangezien dit concerto sinds 1951 niet meer in concert is uitgevoerd, en de enige referentie-opname in 1953 werd gemaakt door Samson François met Georges Tzipine, krijgt deze uitgave een bijzondere betekenis. Opmerking: partituur en orkestmateriaal te huur.
Technische specificaties
| Muziekgenre | Klassiek | Publicatie | Partituren |
| Componist | Samson François | Taal | Frans |
| Bezetting | piano en orkest | ||
Questions fréquentes
Zijn de partituur en het orkestmateriaal inbegrepen?
De partituur en het orkestmateriaal worden verhuurd. De vermelde bezetting is ontworpen voor piano en orkest.
Welk pianoniveau vereist dit concerto van Samson François?
De pianopartij wordt beschreven als virtuoos en dicht, met uitgesproken klankcontrast. Er is geen specifiek niveau aangegeven in de verstrekte informatie. Het werk richt zich ook op de zoektocht naar klankkleuren en fraseerwerk.
Uit hoeveel delen bestaat het concerto?
Het werk is opgebouwd uit twee onafgebroken delen, die een continue muzikale lijn vormen in plaats van een traditioneel gescheiden plan.
Bevat het pianoconcerto van Samson François jazzinvloeden?
De invloed van jazz wordt erkend in de schrijfstijl, met name via de ritmiek, het elan en de ademhaling van de muzikale uitdrukking. De structuur behoudt echter een duidelijke formele eis.
Wanneer werd dit Pianoconcerto met orkest in premiĂšre gebracht?
De premiÚre vond plaats op 24 juli 1951 tijdens het Festival van Aix-en-Provence, met het Orchestra van de Société des Concerts du Conservatoire onder leiding van Ernest Bour. Een referentieopname werd daarna gemaakt in 1953 door Samson François, dirigent Georges Tzipine.
Ons team begeleidt u
Advies nodig?



