Betaal met iDEAL
Lemoine Dufourt - Le Passage Du Styx D'après Patinir - Grand Orchestre
Estimated Shipping Widget will be displayed here!
Het essentiële om te weten over deze partituur
Het essentiële om te weten over deze partituur
- Contemporary werk voor groot orkest, ontworpen als een uitgestrekt klanklandschap met uitgesproken contrasten.
- Partituur geïnspireerd door het schilderij van Joachim Patinir en de mythologische figuur van Charon, veerman van de Styx.
- Veeleisende compositie die een spanning creëert tussen een spectrale benadering (timbre, harmonie, intensiteit, duur) en diffractie/distortie technieken van het geluid.
- Première op 06/03/2015 in Parijs (Radio France) door het Orchestre Philharmonique de Radio France, onder leiding van Pierre-André Valade, aan wie het werk is opgedragen.
Fabrikantinformatie
Fabrikantinformatie
Lemoine
https://www.henry-lemoine.com/fr/nous-contacter
info@henry-lemoine.com
------------------------
Veiligheidsverantwoordelijke:
Hexamusic
E-mail: hexamusic@wanadoo.fr
Adres:
Samenvatting van deze partituur
Deze partituur van Hugues Dufourt neemt als uitgangspunt Het landschap met de boot van Charon (circa 1515-1524) van Joachim Patinir, een schilderij waarop de Styx zich ontvouwt als een centrale as die tegengestelde oevers zowel scheidt als verbindt. Net als deze vogelvluchtvisie bouwt de muziek een breed orkestrale panorama op, waarin de perceptie van tijd en ruimte verandert door grote hangende passages en voortdurend bewegende details.
Het muzikale concept draait om een bewuste instabiliteit: de harmonie "barst", het materiaal begint te trillen en verspreidt zich van sectie naar sectie tot een ontbranding van akkoordmassa's. Dufourt zet twee schrijfwijzen tegenover elkaar. De eerste, van spectrale aard, onderzoekt de relaties tussen harmonie, timbre, intensiteit en duur, met het streven naar een continue transformatie vergelijkbaar met een gegeneraliseerde modulatie. De tweede, de zogenaamde paradoxale, richt zich op diffractie en distortie technieken: multiphonics, onverwachte timbrecombinaties, variatie in speelwijzen en instrumentale texturen.
De orkestrale dimensie wordt behandeld als een sonore "geografie": licht en schaduw beantwoorden elkaar, lagen overlappen en diepte ontstaat door de gradatie van kleuren. Deze benadering maakt de partituur tot een sterke keuze voor musici en dirigenten die op zoek zijn naar een hedendaags repertoire waarin het orkest een laboratorium van klanken wordt, terwijl het een grote dramaturgische samenhang behoudt.
In opdracht van Radio France en de Franse staat is het werk opgedragen aan Pierre-André Valade. Onderzoek naar nieuwe instrumentale technieken werd geleid en gecoördineerd door Dominique Delahoche, met bijdragen van specialisten per instrumentfamilie (fluiten, klarinetten, hobo's, fagot, trombones), wat de aandacht voor precisie in speelwijzen en de rijkdom aan orkestrale combinaties benadrukt.
Technische specificaties
| Muziekgenre | Klassiek | ||
| Componist | Hugues Dufourt | Bezetting | groot orkest |
Questions fréquentes
Wat is de schilderachtige inspiratie voor dit werk van Hugues Dufourt?
De partituur neemt als uitgangspunt Het landschap met de boot van Charon van Joachim Patinir, geschilderd rond 1515-1524, waarin de Styx de ruimte tussen tegengestelde oevers structureert.
Voor welke bezetting is Le Passage du Styx naar Patinir geschreven?
Het werk is gecomponeerd voor groot orkest. De partituur omvat onder andere onderzoek naar fluiten, klarinetten, hobo's, fagot en trombones.
Worden er in de partituur hedendaagse instrumentale technieken toegepast?
De speelwijzen omvatten multiphonics, onverwachte klankallianties en gevarieerde instrumentale texturen. Het onderzoek werd gecoördineerd door Dominique Delahoche samen met specialisten van verschillende instrumentfamilies.
Welke muzikale esthetiek kenmerkt dit orkestwerk?
De partituur zet een spectrale benadering op spanning, gebaseerd op relaties tussen harmonie, klankkleur, intensiteit en duur, met een logica van diffractie en vervorming. Het klankmateriaal verspreidt zich tussen de secties tot akkoordmassa's.
Voor welke instelling is Le Passage du Styx in opdracht gegeven?
Dit werk werd in opdracht van Radio France en de Franse Staat gecomponeerd, en vervolgens opgedragen aan Pierre-André Valade. Het ontwerp behandelt het orkest als een klankgeografie, met lagen en kleuren die over elkaar heen liggen. Deze dramaturgie steunt op het spel van licht en schaduw dat door het schilderij van Patinir wordt opgeroepen.
Ons team begeleidt u
Advies nodig?
