Lemoine Mantovani - Bug - Clarinette
Estimated Shipping Widget will be displayed here!
Het belangrijkste om te weten over deze partituur
Het belangrijkste om te weten over deze partituur
- Een eigentijds klarinetstuk, opgevat als een klankmetafoor voor een computerbug, tussen instabiliteit, dichtheid en geleidelijke ontregeling.
- Virtuositeit van hoog niveau: snelle passages, trillers, bisbigliandi en contrasterende articulaties stellen de precisie en het uithoudingsvermogen van de uitvoerder zwaar op de proef.
- Een zeer uitgewerkte ritmische en dynamische schrijfwijze: een aanvankelijk gestructureerde pulsatie valt uiteen, gedragen door dynamiek die bewust ingaat tegen het melodische profiel.
- Microtonale klankkleuren: het verschijnen van kwarttonen en « smeltende » toonhoogten leidt naar een zwevend einde met aangehouden tonen.
Fabrikantinformatie
Fabrikantinformatie
Lemoine
https://www.henry-lemoine.com/fr/nous-contacter
info@henry-lemoine.com
------------------------
Veiligheidsverantwoordelijke:
Hexamusic
E-mail: hexamusic@wanadoo.fr
Adres:
Samenvatting van deze partituur
Voor het eerst uitgevoerd op 6 februari 1999 tijdens het festival van Mériel door de aan hem opgedragen musicus Philippe Berrod, onderscheidt Bug van Bruno Mantovani zich als een korte maar intens geconcentreerde compositie voor soloklarinet, waarin instabiliteit uitgroeit tot een ware dramatische motor. Het werk opent met een ogenschijnlijk strak gestructureerd ritmisch weefsel, grotendeels opgebouwd uit veelvouden van een gemeenschappelijke eenheid (de zestiende noot), waarna het geleidelijk evolueert naar een onvoorspelbaarder discours.
In de loop van de maten vertroebelt Mantovani het gevoel van regelmaat door te spelen met specifieke dynamische aanduidingen, die vaak in tegenspraak zijn met de melodische lijn. De aanvankelijke dichtheid wordt versterkt door de talrijke trillers, bisbigliandi en gevarieerde articulaties, waardoor een indruk van gecontroleerde overbelasting ontstaat. Geleidelijk krijgt de uitvoerder het gevoel dat de materie hem ontglipt: snelle passages nemen de overhand op de puls, tot een korte kalmte de spanningsopbouw alleen maar opnieuw aanjaagt.
Het hoogtepunt wordt bereikt met een aanval in het hoge register, gespeeld ffff, een waar punt van onomkeerbaarheid. Vanaf dat moment lijkt de muziek uiteen te vallen: fragmenten van figuren vervangen de eerdere stuwing en de harmonische schaal lijkt te desintegreren. De luisterervaring wordt verstoord door de introductie van kwarttonen, alsof de toonhoogten oplossen. Het stuk eindigt met aangehouden noten, de laatste sporen van een melodie die microtonaal is geworden, en laat een tegelijk rauwe, fascinerende en resoluut moderne klankindruk achter.
Technische specificaties
| Muziekgenre | Klassiek | Publicatie | Partituren |
| Componist | MANTOVANI Bruno | Pagina's | 3 (A3) |
| Bezetting | Klarinet | Publicatiejaar | 1999 |
| Genre | Hedendaags | ||
Questions fréquentes
Voor welke klarinet is de partituur Bug van Bruno Mantovani geschreven?
De partituur is geschreven voor solo klarinet, zonder vermelde andere instrumentatie.
Wat is het moeilijkheidsniveau van Bug voor klarinet?
De partituur bevat snelle passages, trillers, bisbigliandi, gevarieerde articulaties en kwarttonen. Deze elementen geven een veeleisende hedendaagse stijl aan. Beheersing van extended technieken en het hoge register is noodzakelijk, met name bij de ffff-aanzet.
Gebruikt Bug van Mantovani kwarttonen?
Kwarttonen verschijnen tegen het einde van het stuk, wanneer de harmonische toonladder uiteenvalt. Het slot berust op aangehouden noten in een microtonale schrijfwijze.
Hoeveel pagina's telt deze klarinetpartituur?
De uitgave bevat 3 pagina's in A3-formaat.
Uit welk jaar dateert Bug van Bruno Mantovani?
Gecomponeerd en in première gegaan op 6 februari 1999 tijdens het Mériel Festival, is de partituur in 1999 gepubliceerd. De première werd verzorgd door de opdrachtnemer Philippe Berrod.
Ons team begeleidt u
Advies nodig?



