Lemoine Pujol - Cara Y Ceca
Estimated Shipping Widget will be displayed here!
Het essentiële om te weten over deze partituur
Het essentiële om te weten over deze partituur
- Een waardevol inzicht in de componist: ontdek het parcours van Maximo Diego Pujol, gitarist en componist geboren in Buenos Aires (7 december 1957).
- Een sterke verankering in de Argentijnse tango: zijn schrijfwijze eist de muzikale erfenis van zijn land op, in het spoor van de taal van de tango gepopulariseerd door Astor Piazzolla.
- Een opleiding van hoog niveau: gitaarstudies (Horacio Ceballos, Miguel Angel Girollet), interpretatie en verfijning (Abel Carlevaro, Antonio de Raco, Léo Brouwer, Wolf Scheib), harmonie en compositie (Leonidas Arnedo).
- Internationale erkenning: talrijke onderscheidingen tussen 1981 en 1989, waaronder vijf eerste prijzen, met name een compositieprijs op het "Carrefour Mondial de la Guitare" (Martinique, 1986).
Fabrikantinformatie
Fabrikantinformatie
Lemoine
https://www.henry-lemoine.com/fr/nous-contacter
info@henry-lemoine.com
------------------------
Veiligheidsverantwoordelijke:
Hexamusic
E-mail: hexamusic@wanadoo.fr
Adres:
Samenvatting van deze partituur
Deze presentatie belicht het muzikale universum van Maximo Diego Pujol door de belangrijkste fasen van zijn opleiding en carrière. Gitarist afkomstig uit de Argentijnse school, verdiept hij zijn spel bij erkende pedagogen en uitvoerders, terwijl hij al vroeg een solide schrijfwerk ontwikkelt dankzij studies in harmonie en compositie.
Tussen 1981 en 1989 wordt zijn werk regelmatig onderscheiden, zowel voor gitaar als voor compositie, waarmee hij een dubbele identiteit als uitvoerder en auteur bevestigt. Deze erkenning gaat gepaard met een belangrijke pedagogische activiteit: Pujol geeft masterclasses in Zuid-Amerika, Europa, Azië en Oceanië, en draagt zo bij aan de verspreiding van een esthetiek waarin de gitaar een waar "orkest" wordt van klanken, ritmes en kleuren.
Zijn oeuvre weerspiegelt sterk de Argentijnse muzikale erfenis, en vooral de tango in de traditie van Astor Piazzolla. Men vindt er zowel de impuls van de eerste stukken, meer spontaan, als een meer geconstrueerde schrijfwijze in latere werken, gevoed door een academische formele denkwijze. Voor de uitvoerder bieden deze biografische en stilistische aanknopingspunten een nuttige context om de articulatie, het ritmische energie en de muzikaliteit die typisch zijn voor de hedendaagse tango te benaderen.
Technische specificaties
| Muziekgenre | Klassiek | Publicatie | Partituren |
| Componist | Maximo Diego Pujol | ||
Questions fréquentes
Is Cara Y Ceca een partituur van Maximo Diego Pujol?
De partituur wordt toegeschreven aan de componist Maximo Diego Pujol, een gitarist uit de Argentijnse school.
Welk muziekgenre heeft Cara Y Ceca?
Het werk wordt geclassificeerd in het klassieke genre. De stilistische context maakt deel uit van het Argentijnse erfgoed en de esthetiek van de tango geassocieerd met Astor Piazzolla.
Is deze partituur geschikt om hedendaagse tango op gitaar te oefenen?
Pujol's compositie plaatst de gitaar centraal in een werk met klankkleuren en ritmes. De uitvoering kan steunen op articulatie, ritmische energie en muzikaliteit die eigen zijn aan de hedendaagse tango.
Welke pedagogische context omringt het werk van Maximo Diego Pujol?
De componist gaf masterclasses in Zuid-Amerika, Europa, Azië en Oceanië. Deze activiteit begeleidt een benadering van de gitaar als een orkest van klankkleuren.
Op welke carrièreperiode van Pujol werpt deze partituur licht?
Tussen 1981 en 1989 ontving Maximo Diego Pujol verschillende onderscheidingen voor gitaar en compositie. Zijn catalogus combineert aanvankelijk spontane stukken met latere werken met een meer formele schrijfstijl. Deze referenties helpen zijn taal te situeren tussen Argentijnse traditie en academisch denken.
Ons team begeleidt u
Advies nodig?



