Betaal met iDEAL
- Nikki Sixx (geboren als Frank Carlton Serafino Feranna Jr.) is de medeoprichter, bassist en belangrijkste songwriter van Mötley Crüe.
- Zijn Gibson Thunderbird Blackbird is een symbool geworden van de glam metal sound uit de jaren 80.
- Na een overdosis in 1987 klinisch dood verklaard te zijn, heeft hij deze beproeving omgezet in creatieve kracht met Sixx:A.M. en zijn autobiografische boeken.
- Meer dan 100 miljoen verkochte albums met Mötley Crüe en een blijvende invloed op generaties rockbassist.
We hebben allemaal wel een nummer dat ons compleet van onze sokken blaast. Voor mij is dat Kickstart My Heart: die basintro die je tegen de muur drukt nog voordat de rest van de band inzet.
Bij Woodbrass, als een muzikant op zoek is naar een basgitaar om rock te spelen, valt de naam Nikki Sixx vaak. De man heeft niet alleen een van de meest iconische glam metal bands mede opgericht, hij heeft ook opnieuw gedefinieerd wat het betekent om bassist te zijn in een rockband. Een terugblik op een uitzonderlijk parcours.
Van Frank Feranna tot Nikki Sixx: een jeugd in overlevingsmodus
Geboren op 11 december 1958 in San Jose, Californië, onder de naam Frank Carlton Serafino Feranna Jr., groeide de toekomstige Nikki Sixx niet bepaald op in een stabiele omgeving. Verlaten door zijn vader, opgevoed tussen een afwezige moeder en overweldigde grootouders, verhuisde hij vaak — Idaho, New Mexico, Texas, Seattle. Zeven scholen in elf jaar en een diepgewortelde behoefte aan een uitlaatklep.
Die uitlaatklep was muziek. Het beroemde anekdote is bekend: als tiener loopt Frank een muziekwinkel binnen in Seattle, verbergt een gitaar in een lege koffer en loopt weg alsof er niets aan de hand is. Alleen was het een gitaar, geen basgitaar. Een muzikale vriend wees hem dat nogal bot op. Dat deerde hem niet, hij ruilde het instrument voor een witte Rickenbacker en ging aan de slag. Op zijn 17e arriveerde hij in Los Angeles met niets anders dan zijn instrument en een felle vastberadenheid. In 1978 veranderde hij zijn naam: Nikki Sixx was geboren.
Voordat hij Mötley Crüe oprichtte, speelde Nikki Sixx in de band London, samen met toekomstige leden van W.A.S.P. (Blackie Lawless) en Guns N’ Roses (Izzy Stradlin). De Sunset Strip in L.A. was destijds duidelijk een broedplaats van talent.
Mötley Crüe: de geboorte van een glam metal monster
In januari 1981 vestigde Nikki Sixx zich in een vervallen huis in North Hollywood. Hij ontmoette de 17-jarige drummer Tommy Lee en liet hem een stapel nummers horen die uiteindelijk op het eerste album zouden komen. De gitarist Mick Mars voegde zich bij het avontuur via een legendarische advertentie in The Recycler. Zanger Vince Neil maakte de line-up compleet na het uiteenvallen van zijn eigen band.
Het eerste album, Too Fast for Love (1981), werd zelf geproduceerd door de band. Het nummer Live Wire zette de toon: rauw, elektrisch, compromisloos. Shout at the Devil (1983) katapulteerde de band naar de top, Theatre of Pain (1985) en Girls, Girls, Girls (1987) bevestigden hun status als superster van de Sunset Strip.
Maar het was Dr. Feelgood (1989) dat het hoogtepunt van Mötley Crüe vertegenwoordigde. Het album stond in de eerste week op nummer 1 van de Billboard 200 en bleef 114 weken in de hitlijsten. Kickstart My Heart, Dr. Feelgood, Without You: instant klassiekers. In totaal claimt de band meer dan 100 miljoen verkochte albums wereldwijd.
De Thunderbird en de Nikki Sixx sound
Laten we het over gear hebben. De sound van Nikki Sixx is vooral die van een Gibson Thunderbird basgitaar. Dit model met een “reverse” design — ontworpen door autodesigner Ray Dietrich in 1963 — is het natuurlijke verlengstuk van de bassist op het podium. Neck-through constructie in mahonie en walnoot, vleugels van AAA esdoorn: de Thunderbird levert een dichte en krachtige bas, perfect om de riffs van Mick Mars stevig te verankeren.
In 2001 bracht Gibson de Blackbird uit, het eerste signature model van Nikki Sixx. Mat zwarte afwerking, ijzeren kruis inlays, een simpele aan/uit schakelaar voor de twee humbuckers en een “Opti-Grab” systeem bij de brug — een esthetiek zo donker als de man zelf. Een gelimiteerde editie uit 2012 vulde de lijn aan met rode acryl markers en TB+ humbuckers met wax coil winding.
In de loop van zijn carrière gebruikte Nikki Sixx ook Spector, B.C. Rich Warlock en Fender Precision Bass afhankelijk van de tour. Maar de Thunderbird blijft zijn handelsmerk, die zijn plectrum-aanval en massieve lijnen definieert, altijd in dienst van de groove in plaats van technische virtuositeit.
De nacht waarop Nikki Sixx stierf… en terugkwam
Je kunt niet over Nikki Sixx praten zonder 23 december 1987 te noemen. Die avond, na de Japanse tournee van Girls, Girls, Girls, kreeg de bassist een heroïne overdosis. Zijn hart stopte. Hij werd klinisch dood verklaard gedurende twee minuten voordat de ambulancebroeders hem weer tot leven brachten. Dit incident inspireerde hem direct tot Kickstart My Heart — letterlijk “mijn hart opnieuw starten”.
Deze traumatische ervaring markeert een keerpunt. Hoewel de jaren 90 chaotisch bleven voor de band (line-up veranderingen, middelmatige albums), begon Nikki serieus aan een pad van soberheid. Tegenwoordig claimt hij meer dan 23 jaar zonder drugs of alcohol — een prestatie minstens zo indrukwekkend als zijn riffs.
Sixx:A.M. en de succesvolle auteur
De creatieve wedergeboorte van Nikki Sixx beperkte zich niet tot Mötley Crüe. In 2007 richtte hij Sixx:A.M. op met zanger-producer James Michael en gitarist DJ Ashba (toekomstig lid van Guns N’ Roses). De naam van de band combineert hun initialen. Het project ontstond als soundtrack voor het autobiografische boek The Heroin Diaries, een rauw dagboek dat het jaar 1987 van de bassist beschrijft.
Het album The Heroin Diaries Soundtrack kreeg een positieve ontvangst, en wat een eenmalig project had moeten zijn, groeide uit tot een echte band. Daarna volgden This Is Gonna Hurt (2011, 10e in de Billboard 200), Modern Vintage (2014), en twee albums in 2016: Prayers for the Damned en Prayers for the Blessed. Sixx:A.M. gaf Nikki de kans een melodieuzer repertoire te verkennen, ver weg van de brutaliteit van Crüe.
Op literair vlak publiceerde Nikki Sixx This Is Gonna Hurt (2011), een fotoboek, en The First 21: How I Became Nikki Sixx (2021), gericht op zijn eerste 21 levensjaren. De film The Dirt, uitgebracht op Netflix in 2019, bracht de wereldwijde interesse in de band opnieuw op gang.
De erfenis van Nikki Sixx: 45 jaar rock
In januari 2026 vierde Mötley Crüe hun 45-jarig jubileum. Nikki Sixx deelde een ontroerende boodschap op sociale media, waarin hij sprak over het vervallen huis in North Hollywood waar alles begon. De band bereidt een nieuwe tour voor, The Return of the Carnival of Sins, gepland voor de zomer van 2026 in de Verenigde Staten, met Extreme en Tesla als voorprogramma’s.
Wat Nikki Sixx uniek maakt, is zijn vermogen om elke beproeving om te zetten in creatieve brandstof. Een chaotische jeugd, verslavingen, klinische dood, wederopstanding: elk hoofdstuk van zijn leven voedde zijn muziek. Als bassist zocht hij nooit virtuositeit — zijn baslijnen zijn direct, effectief en memorabel. Daarom blijven ze zo diep in het hoofd van zoveel muzikanten gegrift.
Als je net begint met basgitaar en nummers van Mötley Crüe wilt oefenen, begin dan met Shout at the Devil en Wild Side. De lijnen zijn toegankelijk, ritmisch stevig en helpen je je plectrum-aanval te oefenen. Een goede start voordat je aan Kickstart My Heart begint, dat veel sneller is.
Conclusie
Nikki Sixx is het levende bewijs dat je rock bottom kunt raken — letterlijk — en sterker terug kunt komen. Van de verloren jongen uit San Jose tot de charismatische leider van Mötley Crüe, via auteur en oprichter van Sixx:A.M., zijn parcours is pure rock in een notendop. En als je een beetje van die rauwe energie wilt voelen, sluit dan gewoon een Thunderbird aan, zet het volume omhoog en laat de bas spreken. Nikki zou het goedkeuren.
