Tussen festivals, clinics, Tiny Desk-sessies, drumming-channels en virale challenges leven we in een tijd waarin de drumsolo weer helemaal centraal staat. Het is niet langer alleen het “ego-momentje” van het concert: het is een visitekaartje.
Voor deze top hebben we ons gebaseerd op:
- De recente periode (2021–2025)
- De buzz in de community
- Het technische en muzikale niveau
Vijf solo’s waar zowat iedereen het over eens is!
1. Greyson Nekrutman – “DRUM SOLO – RATAMAHATTA – ROOTS” (Paris Drums Show 2025)
Greyson Nekrutman is momenteel overal: jazz, bigband, metal, clinics en nu ook drummer bij Sepultura. Zijn solo “DRUM SOLO – RATAMAHATTA – ROOTS”, gefilmd op de Paris Drums Show 2025, bundelt alles wat zijn identiteit uitmaakt: oldschool virtuositeit à la Buddy Rich, moderne energie en een bijna klinische precisie.
In deze solo schakelt hij moeiteloos van een massieve tribal groove naar bigband-achtige uitstapjes. Elke opbouw voelt als een mini-climax, met frasen die terugkomen, veranderen en uiteindelijk exploderen op de toms en de ride. Je voelt dat hij een echte podiumdrummer is: hij gaat de dialoog aan met het publiek en speelt constant met spanning en ontspanning.
Wat deze solo onmisbaar maakt
- Mengeling van bigband- en metalesthetiek
- Finesse van de traditional grip, zelfs in supersnelle passages
- Heel gestructureerde opbouw met terugkerende ritmische thema’s
- Sterke interactie met het publiek, met opbouwen die duidelijk voor het podium zijn bedacht
Naast de technische demonstratie laat deze solo vooral zien hoe sterk Greyson het storytelling op drums beheerst. Niets is gratuit: elk accent, elke dynamiekwissel duwt het verhaal vooruit. Dit is zo’n solo die je meerdere keren wilt terugkijken om alle details uit te pluizen.
- Werk aan je traditional grip om meer nuance en controle op je snare te krijgen
- Pas bigband-frasen toe in rock/metal om je fill-vocabulaire uit te breiden
- Bouw je solo op in “hoofdstukken” met sterke ideeën die terugkomen
2. Larnell Lewis – “What About Me” (Snarky Puppy, Jazz in Marciac 2023)
In de drumwereld is deze solo in één klap een klassieker geworden. Larnell Lewis geeft hier een echte masterclass in muzikaliteit en polyritmiek, terwijl alles perfect begrijpelijk blijft voor een niet-muzikaal publiek. Dit is precies zo’n solo waar zowel pro’s als hobbydrummers op hetzelfde concert door geraakt worden.
Opgenomen met Snarky Puppy op Jazz in Marciac, speelt deze solo zich af in een al bijzonder dense muzikale context. Larnell probeert niet te imponeren door harder of sneller te spelen: hij graaft dieper in de groove, speelt met accentverschuivingen en laat elke frase ademen. Het resultaat is een solo die volledig natuurlijk aanvoelt, terwijl het ritmisch extreem verfijnd is.
Waarom deze solo zo geliefd is
- Vloeiende polyritmes, geïntegreerd in de groove in plaats van expliciet uitgestald
- Overal aanwezige ghost notes die de time op de snare vormgeven
- Zeer verhalende opbouw, met ritmische motieven die langzaam evolueren
- Natuurlijke groove, nooit geforceerd, zelfs in de drukste passages
Wat vooral opvalt is de zeldzame combinatie van een hypermodern vocabulaire (gospel, fusion, hedendaagse jazz) met totale helderheid. Je kunt van deze solo genieten puur voor het feel, maar zodra je hem begint uit te schrijven, merk je hoe uitgewerkt elk detail is: placement, dynamiek, sound van elk drumvel – alles staat onder controle.
polyritmes op zacht volume oefenen, veel aandacht voor nuances op snare en toms, en werken aan controle op de ride om een solide time te houden, zelfs wanneer de rest van de kit ontploft.
3. Eloy Casagrande – Drum Solo (Slipknot, UK Drum Show 2025)
Sinds hij bij Slipknot speelt, heeft Eloy Casagrande de lat voor moderne metaldrummers opnieuw gedefinieerd. Zijn solo op de UK Drum Show 2025 is een concentratie van gecontroleerde kracht, extreme precisie en gevoel voor show. Dit gaat veel verder dan zomaar wat dubbelpedaal-geweld: elk onderdeel van de kit wordt gebruikt als een bouwsteen in een ritmisch design.
Zijn typische signatuur zit er volledig in: basdrumpatronen die bijna onmenselijk lijken, tomruns in Braziliaanse tribal metal-stijl, en een vermogen om telkens weer loeistrak op de backbeat te landen. Live klinkt het gigantisch, maar wie goed luistert, hoort ook een grote verfijning in de manier waarop hij zijn accenten verdeelt.
Wat deze solo zo monsterlijk maakt
- Superstrakke dubbelpedaal, zelfs bij extreem hoge snelheid
- Gesyncopeerde breaks in tribal metal-stijl, met veel focus op lage toms
- Krachtige maar duidelijke frasering, altijd verankerd in de groove
- Onwrikbare backbeat te midden van de chaos: de snare blijft het referentiepunt
Deze solo is een uitstekend voorbeeld van hoe metaldrumming in 2025 kan klinken: agressief, ja, maar vooral heel doordacht. Eloy slaagt erin muzikaal te blijven terwijl hij de grenzen van uithoudingsvermogen en snelheid opzoekt. Voor veel drummers is dit een referentie zodra het gaat over intelligente power achter een kit.
werk aan je uithoudingsvermogen op dubbelpedaal, aan de consistentie van je sound op hoge snelheid, en aan de synchronisatie tussen toms en voeten om tribale frasen te bouwen die toch grooven.
4. JD Beck – Solo bij Tiny Desk (DOMi & JD Beck, 2022)
JD Beck speelt letterlijk alsof een drummachine tot leven is gekomen. Zijn “akoestische beatmaking”-aanpak heeft duidelijk een stempel gedrukt, vooral tijdens deze Tiny Desk met DOMi. Waar veel drummers voor een grote, open sound gaan, kiest hij voor een droog, minimalistisch, hypergecontroleerd geluid dat doet denken aan hiphop- en lo-fi-producties.
Hier draait alles om details: microaccenten op de hi-hat, ghost notes op het randje van hoorbaar, snare-verschuivingen die je tijdsgevoel doen wankelen. Het is geen “klassieke” solo met één grote finale opbouw, maar eerder een reeks kleine ritmische ideeën die op elkaar reageren, alsof je een producer aan het werk ziet die live een beat uit elkaar haalt.
De opvallende punten
- Drogere sound, heel hiphop, met weinig sustain en veel controle
- Gefragmenteerde, “glitchy” frasering, opgebouwd als een geknipte beat
- Verwarrende hi-hat-accenten, met verschoven accenten die de groove verdraaien
- Complete ontspanning ondanks de moeilijkheidsgraad, geen zichtbare spanning in het lichaam
Deze solo toont hoe dicht een drumkit het taalgebruik van de MAO kan benaderen zonder zijn organische karakter te verliezen. Voor een hele generatie drummers belichaamt JD Beck de brug tussen de wereld van producers en die van instrumentalisten. Het is ook een goede reminder: je hoeft niet hard te spelen om impact te hebben – je kunt die ook bouwen met details en placement.
werk aan heel simpele grooves maar dan extreem gedetailleerd, experimenteer met een strakke, “tight” sound (laag gestemd kit, weinig resonantie) en speel met korte frasen die je herhaalt en moduleert in plaats van eindeloze rolls.
5. Greyson Nekrutman – Solo “Whiplash” (YouTube-versie, 2021)
Hij duikt voor de tweede keer in deze top op – en dat is geen toeval. Greyson Nekrutman heeft de drumcommunity compleet opgefokt met zijn liveversie van de eindsolo uit Whiplash. De video ging keihard rond op social media, werd eindeloos gedeeld, geanalyseerd, nagespeeld en zelfs… van reacties voorzien door andere bekende drummers.
Hier gaat het om een superveeleisende oefening: een legendarische solo uit een cultfilm herinterpreteren, zonder te verzanden in een platte kopie. Greyson doet precies het tegenovergestelde: hij respecteert de geest van het origineel, maar voegt zijn eigen touch toe – zijn bigband-accenten, zijn bijna brutale snelheid en dat gevoel voor spanning dat we van hem kennen.
Waarom deze solo zoveel stof doet opwaaien
- Een briljante herinterpretatie van een cultsolo, gespeeld met chirurgische precisie
- Zeer uitgesproken swingsfeel, trouw aan de originele bigband-esthetiek
- Magistrale inzet van traditional grip voor snelle rolls
- Opbouw als een bijna filmische climax, helemaal in de sfeer van de film
Greyson speelt deze solo als een levend eerbetoon aan Buddy Rich, terwijl hij er een moderne twist aan geeft. Het is snel, agressief, nerveus, maar altijd gecontroleerd. Een demonstratie die zijn tweede plaats in deze top – of beter gezegd zijn tweede verschijning – ruimschoots verdient.
- Gecontroleerde rolls in traditional grip
- Uithoudingsvermogen op lange frasen met verschoven accenten
- Omgaan met spanning en release in je solo’s
Hoe je deze solo’s in je eigen spel gebruikt
- Kies één solo en noteer de sterkste momenten
- Vertraag, zing de frasen voordat je ze speelt
- Schrijf een paar cruciale maten uit
- Verwerk de ideeën in je eigen grooves in plaats van noot-voor-noot te kopiëren
Conclusie
Hiermee krijg je een sterk overzicht van wat moderne drums vandaag te bieden hebben aan inspiratie:
- Nekrutman voor de gemoderniseerde oldschool-virtuositeit
- Larnell voor pure muzikaliteit
- Casagrande voor intelligente power
- JD Beck voor de beatmaking-esthetiek
- Greyson Nekrutman voor het Whiplash-eerbetoon op YouTube
Bronnen
1. Officiële YouTube-video’s (in het artikel genoemde solo’s)
- Greyson Nekrutman – Drum Solo – Ratamahatta / Roots (Paris Drums Show 2025)
- Larnell Lewis – What About Me (Snarky Puppy – Jazz in Marciac 2023)
- Eloy Casagrande – UK Drum Show 2025 Drum Solo
- JD Beck – Tiny Desk Concert (DOMi & JD Beck)
- Greyson Nekrutman – Whiplash Drum Solo (YouTube, 2021)
2. Drum-media & referenties (autoriteiten in de sector)
- Modern Drummer Magazine
- Drumeo
- MusicRadar
3. Community & gespecialiseerde discussies
- Reddit – r/drums
