Top 5 van featurings tussen bands die de rock hebben gemarkeerd

Wat je moet onthouden

Vijf nummers van twee volledige bands: twee ritmesecties in één nummer laten passen
"Walk This Way" gaf Aerosmith een nieuwe impuls en opende rockradio voor rap
Cobain hield MTV tegen om de Meat Puppets op het podium van Unplugged te krijgen
Motörhead en Girlschool, samengevoegd onder de naam Headgirl, behaalden hiermee hun beste hitnotering ooit

Laat twee bands in dezelfde ruimte samenkomen en je krijgt twee drumstellen, twee bassen, twee zangers en slechts één nummer om te delen. Op papier onwerkbaar. Daarom zijn featurings tussen bands in de hele rockgeschiedenis op één hand te tellen: tien muzikanten moeten tegelijkertijd akkoord gaan om minder te spelen dan normaal. Als het lukt, levert het niet zomaar een extra nummer op. Het kan een carrière nieuw leven inblazen, een genre openen, soms allebei in dezelfde maand.

5. U2 en Green Day met "The Saints Are Coming" (2006)

Een jaar na Katrina nemen twee bands die normaal gesproken niets met elkaar te maken hebben een punknummer uit 1979 op, "The Saints Are Coming" van de Skids. Het nummer verschijnt op 31 oktober 2006 en staat bovenaan de hitlijsten. Een maand eerder speelden de twee bands het samen op het grasveld van het Superdome in New Orleans, bij de eerste wedstrijd sinds de orkaan.

Wat deze geschiedenis voor ons interessant maakt, is de bestemming van het geld. Alle opbrengsten gingen naar Music Rising, de organisatie die The Edge oprichtte na de ramp, met als doel: instrumenten terugbrengen in de handen van muzikanten uit de regio. Duizenden gitaren en versterkers die waren verdronken in studio's en scholen in Louisiana werden stuk voor stuk vervangen.

De versterker van het geluid

De naam AC30 is een baken van de Britse sound en die van The Edge al veertig jaar: volledig buizenarchitectuur, EL84, en die jangly helderheid die een mix doorklieft zonder te forceren. Twee kanalen, Normal en Top Boost met Treble en Bass equalizer, plus een globale Tone Cut. Ingebouwde tremolo en veerreverb, true bypass effectlus om delays na de saturatie te plaatsen. Een klassieker in de gitaarversterkers sectie.

Pluspunten

30 watt volledig buizen in 2x12: geschikt voor repetitie, concert en studio
Top Boost en Tone Cut: van helder clean tot organische saturatie
Ingebouwde tremolo en veerreverb, true bypass effectlus

Minpunten

Een robuuste en royale combo, ideaal als je vaak je gear vervoert
Geschikt voor gitaristen van gemiddeld tot gevorderd niveau

4. Motörhead en Girlschool verenigd als Headgirl (1981)

Eind december 1980 breekt Phil "Philthy Animal" Taylor zijn nek en Motörhead zit zonder drummer. Producer Vic Maile heeft een idee: aangezien de band geen album kan opnemen, nemen ze een single op met Girlschool, vier Londense vrouwen die Lemmy geweldig vindt omdat ze snel, hard en zuiver spelen. De twee bands sluiten zich op in de Jacksons studio's in Hertfordshire, en Denise Dufort, de drummer van Girlschool, slaat op de drie nummers.

Lemmy kiest "Please Don't Touch", van Johnny Kidd & the Pirates, een van zijn oude favorieten. Op de B-kant speelt elke band een nummer van de ander: Girlschool speelt "Bomber", Motörhead speelt "Emergency". De EP verschijnt op 13 februari 1981 onder de gezamenlijke naam Headgirl en bereikt de vijfde plaats in de Britse hitlijsten. Het is de beste notering die beide ooit haalden. Lemmy's sound, die bas die als een ritmegitaar wordt gespeeld, kwam door zware snaren: zijn signature snaren in 50-105 staan nog steeds in het assortiment.

3. Nirvana en de Meat Puppets op MTV Unplugged (1993)

18 november 1993, Sony studio's in New York. MTV verwacht hits en gasten die het grote publiek kent. Regisseur Alex Coletti vertelde het zonder omwegen: het kanaal wilde de "grote" namen horen, Eddie Vedder, Tori Amos, iedereen van dat kaliber. Kurt Cobain houdt stand en haalt Cris en Curt Kirkwood op het podium, de broers van Meat Puppets, een band uit Arizona die bijna niemand toen kende.

Ze spelen drie nummers, "Plateau", "Oh Me" en "Lake of Fire", en dat zijn drie nummers van Meat Puppets. De best verkopende band ter wereld wijdt een kwart van hun meest bekeken show aan het introduceren van het repertoire van een andere band. Cobains gitaar die avond was een Martin D-18E uit 1959, een zeldzaam elektro-akoestisch model waarvan men schat dat er driehonderd zijn gemaakt.

De dreadnought van het podium

De D-18 verscheen in 1934 en is de referentie voor mahonie dreadnoughts, en wordt nog steeds gemaakt in Nazareth, Pennsylvania. De bovenkant is van massief Sitka spar, de achterkant en zijkanten van massief mahonie, met een geavanceerde en uitgesneden X-bracing die de top vrijlaat, ebbenhouten toets en brug, en een hals met zwaluwstaartverbinding. Het topsegment in de folk gitaren sectie.

Pluspunten

Heldere hoge tonen, houtachtige midden en stevige lage tonen: de balans tussen mahonie en spar
Golden Era bracing: open gitaargevoel en royale sustain
Kan flink wat plectrumaanvallen aan en reageert ook op fingerstyle

Minpunten

Dreadnought formaat: veel projectie, dus een formaat om rekening mee te houden
Geschikt voor gitaristen van gemiddeld tot expert niveau

2. Anthrax en Public Enemy met "Bring the Noise" (1991)

Tijdens de opname van Persistence of Time stelt Scott Ian Anthrax voor om « Bring the Noise » van Public Enemy te coveren. De hele band is fan, maar niemand kent Chuck D. Ian neemt een demo op op cassette en stuurt die naar hem met het idee: wat als Chuck en Flavor Flav hun stemmen op deze versie zouden zetten? Chuck D luistert en zegt zonder discussie ja. Joey Belladonna, de zanger van Anthrax, wordt lange tijd buiten het project gehouden.

Het nummer verschijnt in juni 1991 op Attack of the Killer B's, en daarna in oktober op Apocalypse 91, aan de kant van Public Enemy. Het krijgt een Grammy-nominatie voor beste metaluitvoering. Kort daarna gaan de twee bands samen op tournee met Primus als voorprogramma, een beslissing die in minder dan vijf minuten werd genomen na een fotoshoot in Salt Lake City. Het is 1991: nu metal bestaat nog niet, en twee bands uit New York leggen de eerste steen.

Goed om te weten

De riff van Anthrax wordt één keer gespeeld, alle downstrokes met de plectrum. Dat geeft de strakke en regelmatige aanval van thrash, en het is ook het meest veeleisend voor de rechterpols. Dat vraagt om een gitaar die zijn definitie behoudt bij hoog volume, een criterium om in gedachten te houden in de elektrische gitaar-afdeling.

1. Run-DMC en Aerosmith op « Walk This Way » (1986)

Rick Rubin produceert Raising Hell en wil een single die het trio uit Queens in het midden-Amerika kan binnenbrengen. Het probleem is dat Run-DMC de break van deze plaat al jaren draait zonder te weten wie het speelt: het nummer leefde al in de hiphop door zijn drumintro, vier maten die DJ's in een loop draaiden. DMC vertelde het zonder omwegen, ze kenden de band niet en herkenden het aan wat er op de hoes stond.

Op een zondag in maart 1986 komen Steven Tyler en Joe Perry het studio binnen voor achtduizend dollar, nemen een nieuwe zangpartij en nieuwe gitaren op. De klik is er niet echt, en bij Run-DMC slaat de paniek toe. "Als je die rock-rap te ver doordrijft, verknal je het voor ons", zegt DMC, overtuigd dat ze hun carrière saboteren.

Het nummer stijgt naar de vierde plaats in de Hot 100, hoger dan de versie uit 1975. De clip waarin de muur tussen de twee oefenruimtes valt draait in een loop op MTV, zet Aerosmith weer op de kaart en breekt de barrière van rockradio's. Veertig jaar later stammen alle nummers in deze lijst van dat nummer af.

Wat deze featurings tussen bands hebben achtergelaten

Neem de vijf verhalen en kijk wat er telkens ontbreekt: het marketingplan. Een drummer die zijn nek breekt, een producer die geobsedeerd is door een plaat uit 1975, een cassette die blind wordt opgestuurd, een zanger die een televisiezender tegenspreekt, een stad onder water.

Er is ook een fysieke beperking die deze vijf sessies delen: met twee bands moet je ruimte maken. Denise Dufort speelt voor twee formaties. Cobain laat drie nummers aan anderen over. Misschien is dat het echte verschil met een gastmuzikant: niemand blijft baas in zijn eigen huis.

Het Woodbrass-advies

Als je een nummer maakt met een andere band, bepaal dan voor de sessie wie wat speelt, en vooral wie niet speelt. Twee drums en twee bassen op dezelfde track laat je niet over aan de mix. Kies één ritmesectie, één, laat de andere drummer percussie spelen, en houd de twee zangers: daar zie je het.