Het geluid van Daft Punk (1993 – 2021)

Het bleef niet onopgemerkt toen op 22 februari laatstleden, Thomas Bangalter en Guy-Manuel de Homem-Christo, de geniale gehelmde koppen van het duo Daft Punk, hun ontbinding aankondigden. Een mediatieke schokgolf, zelden geëvenaard, die sindsdien de wereld overspoelde met talloze eerbetonen – al waren het geen necrologieën. Laten we terugblikken op 28 jaar activisme en hun vier albums…

Oorsprong

In 1992 richtten de twee vrienden Thomas en Guy-Manuel, samen met Laurent Bancowitz (de latere Phoenix), hun eerste band op onder de naam Darlin’. Ze namen meteen een eerste single op met twee nummers, waaronder het titelnummer “Darlin’”. Voor de anekdote: het was na een recensie van Dave Jennings, journalist bij het Engelse blad Melody Maker, die hun muziek omschreef als “Daft Punky Trash”, dat ze in 1993 de naam Daft Punk aannamen – vrij vertaald “idiote punk” of letterlijk “domme prutser”. De legende begon voor dit jonge, atypische duo dat nog maar net meerderjarig was, maar een hele generatie muzikanten zou beïnvloeden die hun plek zochten in de gouden wereld van de elektronische muziek. Al snel werden ze ambassadeurs van de French Touch, een specifiek klankidioom gebaseerd op samples en ritmes geïnspireerd door gefilterde house en disco/funk.

Homework, een eerste verbindend album

Het eerste succes kwam snel in 1995 met de release van de single waarop “Da Funk” en “Rollin’ and Scratchin’” stonden. Datzelfde jaar maakten ze een essentiële ontmoeting: Pedro Winter, hun toekomstige manager en hoofd van het label Ed Banger, een sleutelfiguur in de French Touch-beweging. Het album Homework, dat in 1997 verscheen, vestigde het duo definitief als fenomeen van de krachtige “live sound”, vol mysterie en robotisering dankzij hun helmen, en een bindende soundtrack voor de “Rave”-generatie, als eerbetoon aan de Chicago-house.

Daarna drie albums in 20 jaar…

In 2001 volgde hun tweede album Discovery, gedragen door hyper-effectieve singles zoals “One More Time” en “Harder, Better, Faster, Stronger”. In 2005 kwam Human After All, een donkerder album, met als voorbeeld het nummer “Technologic”. Na de soundtrack voor TRON: Legacy (Disney) in 2010, verscheen in 2013 Random Access Memories met de wereldwijd bekende hit “Get Lucky”, herkenbaar door de funky ritmiek van Nile Rodgers en de stem van Pharrell Williams.

Ambassadeur van de French Touch

Deze muzikale stroming ontstond begin jaren 90 en kende een eerste golf van ongeveer tien jaar, dankzij DJ’s en producers zoals Eric Morand met zijn label Fnac Music Dance Division, of DJ Yellow en Bob Sinclar met hun label Yellow Productions. Tot de eerste activisten van deze beweging behoren Dimitri From Paris, Alëem, Philippe Zdar en zijn project Motorbass, DJ Cam, La Funk Mob, St Germain, Étienne de Crécy met zijn Superdiscount, Alex Gopher, Kid Loco, Air…
Wat deze Franse stroming kenmerkte, was vooral de mix van stijlen uit de elektronische muziek: house, trip hop, techno, dub en jungle, maar ook het overdreven gebruik van filters en “zure” bassen.
In de jaren 2000 volgde een tweede golf met groepen en DJ’s als Justice, Sébastien Tellier, David Guetta, Martin Solveig en Phoenix…

Epilogue

Op 22 februari viel het nieuws in de vorm van een officieel communiqué. Het ging vergezeld van een bijna acht minuten durende video, eenvoudigweg getiteld Epilogue, waarin de twee muzikanten één voor één exploderen midden in een woestijn. Deze beelden zijn afkomstig uit hun film Daft Punk’s Electroma uit 2006, op de klanken van een fragment uit “Touch” (2013).
We horen daarin de zin: “If love is the answer, you’re home” – oftewel: “Als liefde het antwoord is, ben je thuis”.
Marketingstunt of een echt creatief afscheid?

6 essentiële instrumenten voor de Daft Punk-sound

Roland drumcomputer TR-808 of de heruitgave Roland TR-08.
Roland Bassline TB-303 of de heruitgave Roland TB-03.
Moog Minimoog-synth Voyager of de recentere modellen: de One 8 stemmen, de Matriarch of de Subsequent 37.
Roland JUNO-106-synth of de heruitgave Roland JU-06A.
Controller (voor filterwerk) zoals de Korg Kaoss Pad 3+ en de Korg Koassilator Pro+.
Roland vocoder VP-330/350 of de heruitgave Roland VP-03, maar ook de Korg microKORG.