
- Steve Vai is een van de technisch meest begaafde en creatiefste gitaristen van zijn generatie, gevormd in de school van Frank Zappa.
- De Ibanez Steve Vai-gitaar ziet in 1987 het levenslicht met de JEM, ontwikkeld in nauwe samenspraak met de muzikant zelf.
- De JEM introduceert standaarden die inmiddels onmisbaar zijn geworden: de Monkey Grip, de Lionâs Claw en DiMarzio Evolution-pickups.
- De line-up is uitgebreid met de 7-snarige Universe en de PIA-serie, met behoud van het DNA van het oorspronkelijke model.
De dag dat je voor het eerst een Ibanez Steve Vai-gitaar in handen krijgt, besef je meteen dat je niet zomaar met een signature model te maken hebt, maar met een elektrische gitaar die tot in het kleinste detail samen met de muzikant zelf is uitgedacht
Terugblik op de geschiedenis van een samenwerking tussen een gitarist buiten categorie en een Japanse fabrikant die bereid was alles voor hem op de schop te gooien. Tussen studioanekdotes, technische innovaties en de evolutie van de line-up tot vandaag: dit is waarom de naam “JEM” ruim vijfendertig jaar later nog altijd gitaristen doet trillen.
Steve Vai, de virtuoze gitarist die de grenzen van het instrument herdefinieerde
Voor we het over gear hebben, moeten we het eerst over de man hebben. Steven Siro Vai groeit op op Long Island, verslindt de partituren van Jimi Hendrix en Led Zeppelin en zet zich in het hoofd om solo’s op het gehoor te transcriberen die de meeste gitaristen onspeelbaar noemen. Hij transcribeert zelfs complete nummers van Frank Zappa, zozeer dat die hem uiteindelijk aanneemt als “transcriptiekopiist” voordat hij hem in zijn band opneemt.
Die periode bij Zappa smeedt zijn reputatie als gitarist die letterlijk alles kan spelen, inclusief partijen die speciaal geschreven zijn om te ontregelen. Daarna sluit hij zich aan bij Alcatrazz, neemt hij de plek van Yngwie Malmsteen over (niet minder dan dat) en voegt hij zich bij David Lee Roth voor het album Eat ‘Em and Smile in 1986. Dat is het kantelpunt: Vai wordt een echte publiekstrekker, bekend om zijn duizelingwekkende tapping, zijn schelle kunstmatige flageoletten en zijn gebruik van de whammy bar (het vibratosysteem) als een volwaardig instrument, waarmee hij een noot kan laten gillen of zingen.
Na Whitesnake en een sololoopbaan die begint met Flex-Able en wordt bevestigd door Passion and Warfare (1990), profileert Vai zich als een niet in hokjes te plaatsen artiest: tegelijk virtuoze shredder en componist met orkestrale ambities. Dat unieke profiel, extreme techniek gecombineerd met heel precieze klankeisen, is precies wat Ibanez ertoe aanzet om zijn hele visie op de elektrische gitaar te herzien.
1987: de geboorte van de Ibanez Steve Vai-gitaar, de JEM-serie

Halverwege de jaren 80 is Ibanez op zoek naar een boegbeeld om Fender en Charvel/Jackson te beconcurreren op het shred-segment. Vai, al bekend om zijn hoge eisen (hij paste zelf zijn gitaren aan met tandenstokers en lijm om de actie bij te stellen, echt waar), blijkt de ideale partner. Het project start in 1987: in plaats van hem een bestaand model in zijn signature-kleuren aan te bieden, laat Ibanez hem letterlijk zijn droomgitaar ontwerpen.
Het resultaat heet JEM. Een Ibanez Steve Vai-gitaar, doordacht van de hals tot de laatste schroef, met op papier één simpel maar in de praktijk keihard doel: de snelste en meest expressieve bespeelbaarheid bieden, zonder ooit in te leveren op stemstabiliteit op het podium. De agressieve dubbele cutaway-body zorgt voor volledige toegang tot de hoogste frets, een obsessie voor een gitarist die regelmatig voorbij fret 24 klimt. Bij de officiële lancering op de NAMM Show van juni 1987 wordt het model aangeboden in drie fluorescerende tinten die volledig detoneren in het landschap van die tijd: Desert Sun Yellow, Shocking Pink en een gelimiteerde editie in Loch Ness Green.
Vai stak zelf de handen uit de mouwen bij het prototype: met een hamer en een schroevendraaier paste hij de Floyd Rose-vibrato van Ibanez aan om een volledig zwevende brug te krijgen, wat de beroemde noot-opzwepingen naar boven mogelijk maakte die zijn handelsmerk zouden worden.
Innovaties die iconisch werden op de JEM
Wat de JEM legendarisch maakt, is niet alleen zijn opvallende uiterlijk (ook al heeft het beroemde roze-blauwe bloemenmotief van de JEM77P een hele generatie getekend). Het zijn vooral de technische details die Vai eiste en die de meeste andere merken uiteindelijk hebben overgenomen:
- De Monkey Grip: dit handvat, uitgesneden in de body, is bedoeld om de gitaar tijdens de meest acrobatische podiumoptredens vast te kunnen pakken.
- De Lion’s Claw: een klauwvormig uitgesneden tremoloholte, waarmee je de vibrato omhoog kunt trekken zonder dat de body in de weg zit.
- Pickups ontworpen voor precisie: de allereerste JEM had DiMarzio PAF Pro-pickups gecombineerd met een op maat gemaakte single-coil, voordat in 1993 de DiMarzio Evolution-pickups op de JEM7V verschenen, specifiek met Vai ontwikkeld voor een helder en gedefinieerd geluid, zelfs bij extreme distortie.
- De “Wizard”-hals, dun en snel, die een referentie zou worden voor een hele generatie metalgitaren.
Deze aanpak heeft een verdienste die je telkens opnieuw ontdekt zodra je er eentje in de werkplaats vasthoudt: niets is decoratief. Elke welving, elke uitsparing beantwoordt aan een concrete speelbehoefte. Dat is precies wat een echte signature onderscheidt van een gewoon model dat in de kleuren van een artiest is gespoten.
Voor beginners die deze wereld willen proeven zonder meteen in een premiummodel te investeren, biedt Ibanez tegenwoordig toegankelijke versies aan zoals de JEM Jr WH White of de donkerdere variant, de JEM Jr BK Black. Een trouwe manier om de silhouet en het speelgevoel van het originele model terug te vinden voor een aanzienlijk vriendelijker budget.
Van de 7-snarige Universe tot de PIA-serie: de evolutie van de Ibanez Steve Vai-line-up



De JEM is nooit een vaststaand eindpunt geweest. Al in 1990 dringt Vai er bij Ibanez op aan om nog verder te gaan met een zevende, lage snaar, een idee dat destijds tegen de stroom in ging. Zo ontstaat de Ibanez Universe, beschouwd als de eerste in serie geproduceerde 7-snarige gitaar ter wereld. Ze zou de weg effenen voor de hele djent- en progressieve-metalscene van de daaropvolgende decennia, lang voordat het concept een standaard werd bij andere merken.
Vandaag vind je die 7-snarige erfenis terug in modellen zoals de UV70P BK Black Premium, een directe knipoog naar de originele Universe voor wie lager wil gaan zonder in te leveren op het speelcomfort van Vai.
Vervolgens, in 2020, een nieuwe stap met een gloednieuwe line-up genaamd PIA, gepresenteerd op de NAMM Show. De naam verbergt een dubbele betekenis die Vai zelf toegeeft: officieel het acroniem van “Paradise In Art”, maar ook een knipoog naar Pia, de voornaam van zijn echtgenote. De serie neemt de fundamenten van de JEM over (Lion’s Claw, dunne hals, DiMarzio Vai signature-pickups) en moderniseert tegelijk een aantal details: een licht herontworpen bodyvorm, aangepaste inlays en nog meer aandacht voor de afwerking. In 2023, ter gelegenheid van 35 jaar samenwerking tussen Vai en Ibanez, onthulde het merk zelfs een spectaculair jubileummodel, de PIA77BON “Brilliance of Now”.
De kleur Stallion White (parelwit) van het model PIA3761-SLW is niet zomaar gekozen: het is de tint die Vai zelf al jaren kiest voor zijn persoonlijke gitaren, een echt kenmerk van zijn visuele signature, net als het bloemenmotief van de JEM77P.
Welke Ibanez Steve Vai-gitaar kies je vandaag?
Goed nieuws: de huidige line-up dekt zo’n beetje elk budget en elk type gitarist. Zo vind je snel je weg.
Om te beginnen of te shredden zonder je te ruĂŻneren


De JEM Jr-lijn neemt de silhouet en visuele kenmerken van het historische model over (lichtere body, Monkey Grip, snelle hals) tegen een zeer betaalbare prijs. Je vindt hem in het wit met de JEM Jr WH White, maar ook in pittigere tinten zoals de JEM Jr SP Pink.
Om te mikken op historische authenticiteit


Als het doel is om de geest van de originele JEM tot in de kleinste details te bezitten, dan wijs je richting de Premium-modellen. De JEM7VP White Premium volgt getrouw de specificaties van het model dat Vai’s reputatie eind jaren 80 maakte. En voor liefhebbers van het cultmotief in bloemenprint is de JEM77P BFP Blue Floral Pattern onmisbaar, ongetwijfeld de meest herkenbare versie van allemaal.
Voor Vai’s huidige visie: de PIA-serie
Wie Vai’s blik anno 2024-2025 wil, met alle gemoderniseerde afwerkingen, kiest voor de PIA-serie. De kleurstelling PIA3761C Blue Powder brengt een ongeziene pasteltoets, terwijl de PIA3761-XB Onyx Black soberder en veelzijdiger blijft, zowel op het podium als in de studio.
Kies je Ibanez Steve Vai-gitaar niet enkel op de kleur. Vraag jezelf eerst af wat je écht zoekt: de scherpe souplesse van een dunne Wizard-hals voor shred, of de lage grain van een 7-snarige voor progressieve metal. Het uiterlijk volgt vanzelf, maar het spelen moet prioriteit blijven.
Een signature die generaties overstijgt
Wat achteraf opvalt, is de consistentie van dit hele verhaal. Van de JEM uit 1987 tot de huidige PIA-serie, met de 7-snarige Universe ertussenin, heeft Steve Vai er nooit op gemikt om enkel zijn naam op een bestaand product te plakken. Telkens weer dwong hij Ibanez om te herdenken wat een gitaar kon doen, en een groot deel van die ideeën, dunne hals, vrije tremoloholte, pickups gemaakt voor snelheid, heeft uiteindelijk de hele moderne metalindustrie doordrenkt.
Of je nu een nieuwsgierige beginner bent of een doorgewinterde gitarist op zoek naar een instrument met een écht verhaal, er is sowieso een Ibanez Steve Vai-gitaar die past bij jouw niveau en budget. Nu nog de vingers erop leggen.

