Top 5 van de beste gitaristen van nu

Het is moeilijk om over moderne gitaar te praten zonder Tim Henson te noemen, het brein en de gitarist van de band Polyphia. Met zijn hybride look tussen manga en haute couture en zijn ultraconceptuele spel, herdefinieert Tim de gitaar als een instrument voor geluidsontwerp.

Zijn aanpak? Een mix van chirurgische techniek, digitale productie en een hiphop-esthetiek. Nummers zoals Playing God of G.O.A.T. tonen een beheersing van tapping, legato en sweep picking tot het uiterste, maar ook een gevoel voor groove dat weinig shredders bezitten. Henson is niet zomaar een gitarist: hij is een geluidsarchitect.

Wat Tim ook onderscheidt, is zijn vermogen om de gitaar te zien in een context van hedendaagse productie. Hij beperkt zich niet tot virtuositeit: elk geluid, elk effect, elke passage wordt uitgewerkt om te passen in een globale, bijna cinematografische visie. Hij laat zich inspireren door hiphop-producers, componisten van elektronische muziek en beatmakers, waarbij hij de grens tussen instrumentaal en digitale productie vervaagt. Zijn invloed is voelbaar in educatieve video’s en de nieuwe generaties gitaristen die zijn hybride aanpak overnemen.

Als er één muzikant is die de perceptie van de elektrische gitaar in de 21e eeuw heeft veranderd, dan is het Tosin Abasi. Leider van de band Animals as Leaders, hij bracht de 8-snarige gitaar naar een ander niveau.

Abasi ontplooit een verbluffend ritmisch en harmonisch palet, balancerend tussen progressieve metal, modale jazz en ambient texturen. Zijn spel omvat slapping, tweehandig tapping en fraseerwijzen geïnspireerd door hedendaagse klassieke muziek. In nummers als CAFO of Physical Education maakt hij van elke maat een experimenteel geluidsveld.

Maar Tosin Abasi is ook een denker. Hij pleit voor een bewustere benadering van het instrument, waarbij techniek de compositie dient en niet andersom. Zijn solo’s zijn nooit gratuit demonstratief: ze dragen bij aan een bredere muzikale vertelling. Op het podium verrast hij vaak met de mechanische precisie van zijn spel, maar ook met de dynamiek en helderheid van elke noot, zelfs in de dichtste passages.

Met zijn merk Abasi Concepts ontwerpt hij futuristische gitaren met organische vormen, gericht op comfort en vloeiendheid van het spel. Zijn instrumenten, ultralicht en perfect uitgebalanceerd, volgen een ergonomisch design dat de muziek dient, terwijl ze ook ambachtelijk en duurzaam zijn.

Hij is Italiaans, nog geen dertig, en heeft al de goedkeuring van gitaarlegendes: Matteo Mancuso. Deze jonge Siciliaanse virtuoos veroverde de wereld met zijn unieke rechterhandtechniek, zonder plectrum. Hij speelt uitsluitend met zijn vingers, in een hybride stijl tussen klassiek fingerpicking en jazz-rock fusion.

Zijn spel, verbazingwekkend vloeiend, combineert duivelse precisie met zeldzame muzikale expressiviteit. In Drop D of Silkroad beweegt Mancuso zich tussen jazzfrases, zingende melodieën en waanzinnige solo’s, allemaal met een kristalheldere klank.

Wat Mancuso fascinerend maakt, is de soberheid waarmee hij virtuositeit benadert. Geen overbodige gebaren, geen kunstgrepen: alles draait om klankcontrole en beheersing van de aanslag. Hij benadert de gitaar als een klassiek snaarinstrument, met een scherp bewustzijn van dynamiek en fraseerwijze. In zijn studiovideo’s is minutieus werk aan de ademhaling van frases te zien, een zeldzame aandacht in een wereld die vaak door snelheid wordt gedomineerd.

Op het podium speelt hij vaak op een Yamaha Revstar of een Stratocaster op maat. Maar meer dan het materiaal is het de filosofie van de aanslag die het verschil maakt bij hem.

Oorspronkelijk bekend om haar vurige covers op YouTube, is Sophie Lloyd nu een ware icoon van de moderne rock. Officiële gitarist van Machine Gun Kelly en een succesvolle soloartiest, belichaamt ze de fusie tussen metaltechniek en punkenergie.

Lloyd beheerst zowel solo’s à la Van Halen als riffs à la Joan Jett, met een indrukwekkende zekerheid en precisie. Haar spel combineert expressieve bends, moderne harmonieën en een sterk gevoel voor show. Ze maakt deel uit van een nieuwe generatie die zowel jonge vrouwelijke muzikanten als doorgewinterde zes-snarigen inspireert.

Maar naast haar performance werkt Sophie Lloyd ook actief aan composities. Haar solonummers, zoals Imposter Syndrome, verkennen meer introspectieve thema’s, waarbij virtuositeit wordt gemengd met donkerdere en emotionelere harmonische texturen. Ze bewijst dat de gitaar nog steeds een oprechte expressievorm kan zijn in een muzieklandschap dat wordt gedomineerd door elektronische producties.

Haar signature gitaar, de Kramer SM-1, en haar Marshall versterkers zijn de perfecte tools voor haar explosieve en melodische stijl. Maar achter de virtuositeit schuilt een echte oprechtheid: die van een artieste die de gitaar als een uitlaatklep beleeft.

Meer terughoudend, maar enorm invloedrijk, vertegenwoordigt Mateus Asato de meest emotionele kant van de hedendaagse gitaar. Bekend van zijn optredens op Instagram, veroverde hij miljoenen luisteraars met zijn spel vol ontregelende gevoeligheid.

Opgeleid aan het Musicians Institute in Los Angeles, werkte Asato met Tori Kelly, Jessie J en Bruno Mars, maar het is in zijn solo-improvisaties dat hij echt schittert. Zijn complexe harmonische progressies, delicate glissandi en expressieve stiltes maken hem tot een geluidsschilder.

Wat opvalt bij hem is zijn relatie tot stilte en ademhaling. In zijn video’s lijkt elke pauze gewogen, elke vibrato doordacht. Hij hanteert een minimalistische benadering, waarbij de schoonheid van een noot soms meer waard is dan een lawine van snelle noten. Hij belichaamt het idee dat de gitaar zowel intiem als universeel kan zijn, een instrument dat kan raken zonder per se te imponeren.

Zijn favoriete instrument: de Suhr Classic S Mateus Asato Signature, een uitzonderlijke gitaar. Elke noot lijkt te ademen, elk akkoord vertelt een verhaal.

Mateus is het bewijs dat virtuositeit niet alleen wordt gemeten in snelheid, maar in ziel.